Albanian
Të luash futboll në nivelin më të lartë sjell një sërë pritshmërish të frikshme—nga vetja jote, nga familja dhe nga turma. Pavarësisht se çfarë pune ke, mund të jetë e vështirë të mbash vështrimin tek qëllimi yt. Mund të jetë e lehtë që vështrimi yt të devijojë drejt pritshmërive të të tjerëve.
Në situata me presion të lartë, kuptimi i pritshmërive të Zotit më ndihmoi të përballoja presionin. E dija që Zoti më kishte thirrur në futboll. Dhe nëse më kishte thirrur atje, donte që të isha një shembull i mirë.
Zoti nuk na thërret në vende ku të jemi mediokër në atë që bëjmë. Ai na thërret të japim më të mirën tonë dhe të përdorim mirë aftësitë tona kudo që na vendos Ai. Për mua, nuk ishte vetëm çështje e të luajturit futboll. Ishte çështje e të shfaqur të karakterit të Zotit aty ku isha.
Unë gjithmonë isha personi i parë që mbërrija në stërvitje dhe i fundit që largohesha. Kjo ishte pritshmëria që Zoti kishte për mua—të shërbeja.
Sa më shumë kohë të kalojmë me Zotin, aq më shumë e shohim Atë dhe jo pritshmëritë e të tjerëve. Sa herë që filloja të kujdesesha tepër për atë që mendonin të tjerët, ishte si drita e kontrollit të motorit në një makinë—një paralajmërim që duhej të rregulloja fokusin tim.
Kur mbërrita për herë të parë te Ajax, një nga klubet më të mëdha në Evropë, lutja ime ishte që të performoja aq mirë sa njerëzit të dinin që isha i krishterë. Por ndërsa lutesha, Zoti më ndryshoi perspektivën.
Kur një ditë të qëndrojmë para Zotit, Ai nuk do të na pyesë sa gola kemi shënuar apo sa trofe kemi fituar. Ai do të na pyesë: Çfarë bëre për Mbretërinë time? Sa njerëz arrite me dashurinë time?
Kjo perspektivë më hoqi presionin. Nuk po gjykohesha bazuar në performancën time para Zotit. Nuk kisha më nevojë të performoja për një audiencë të madhe. Performoja për një audiencë prej Një.
Kur u përqendrova në gjërat që i rëndësonin Zotit, si dhe duke dashur dhe shërbyer mirë shokëve të skuadrës, ndjeva se presioni për të arritur u largua prej meje.
Sigurisht, si sportist, do të ketë ditë kur nuk luan mirë, dhe është në rregull të ndihesh i frustruar. Por në fund të fundit, bëhet fjalë për të reflektuar dhe për të përfaqësuar Atë për të cilin luajmë.
Sfida:
Kaloni pak kohë duke reflektuar. Çfarë po shikoni? A jeni të përqendruar te pritshmëritë e të tjerëve apo te ajo që Zoti ju ka thirrur të bëni?
Si mund të jesh përfaqësues i Zotit sot?
Lutje:
Ati, drejto shikimin tim tek Ti. Kur pritshmëritë e kësaj bote duken tepër të mëdha për t'u përballuar, më kujto se Ti më ke pranuar tashmë dhe se luaj për një audiencë prej Një. Më ndihmo të pasqyroj karakterin tënd tek shokët e skuadrës dhe kundërshtarët në mënyrën se si sillem, që të arrij tek njerëzit me dashurinë tënde! Në emër të Jezusit, Amen.
← Dëgjimi i udhëzimit të Zotit: Kuptimi i qëllimit tuaj | Përballja me vështirësitë: Qëllimi yt është më i madh se pengesat →