Në vitin 2012, ndërsa luaja te Ajax, pësova një dëmtim të rëndë në gju. Deri atëherë, kisha qenë i shëndetshëm gjatë gjithë kohës sime në klub. Luaja minuta të rregullta dhe kisha një rol të rëndësishëm në ekip.
Si një njeri me besim, në fillim u inkurajova pavarësisht lëndimit tim, duke besuar se të gjitha gjërat punojnë së bashku për të mirën e atyre që e duan Perëndinë. Por kur një pengesë zgjat më shumë se sa pritej, ai inkurajim fillestar fillon të zbehet.
Gjatë kësaj periudhe, Zoti testoi zemrën time. U përballa me pyetjen: A është identiteti im i rrënjosur në futboll apo në Krisht?
Kohë sfiduese na detyrojnë të kontrollojmë se ku qëndrojnë me të vërtetë zemrat tona. Ato tregojnë ndryshimin midis asaj që themi se besojmë dhe asaj që besojmë me të vërtetë. Ato na ndihmojnë të shohim nëse diçka në zemrat tona ka zënë vendin e Zotit.
Kur u rikthye nga dëmtimi, isha shumë i emocionuar që kthehesha në fushë. Por së shpejti u përballa me një sfidë tjetër. Për një arsye që nuk e kuptoja, trajneri refuzoi të më aktivizonte. Gjërat u bënë kaq serioze sa trajneri as nuk mund të fliste me mua, dhe më zbriti nga ekipi i parë për t'u stërvitur me ekipin e të rinjve.
U trondita! Nuk e dija çfarë kisha bërë për ta merituar këtë. Kisha qenë një nga lojtarët më të mirë dhe më të qëndrueshëm në ekip, dhe tani as nuk më ftuan në kampin e stërvitjes.
Në këtë situatë të vështirë, duhej të kthehesha te themeli im: qëllimi. Cili ishte qëllimi i Zotit për mua në këtë periudhë? Në vend që t'i lejoja kësaj prove të ndikonte në mendimet, qëndrimet dhe lutjet e mia, duhej të bëja një pyetje tjetër. Cili ishte qëllimi i Zotit për mua në këtë luftë?
Të gjithë prisnin që unë të veproja në një mënyrë të caktuar, të shkoja te mediat ose të flisja keq për trajnerin dhe klubin. Kjo ishte një provë e vërtetë e karakterit tim. A do të bëja atë që të tjerët mendonin se duhej të bëja, apo do të isha pasqyrim i Zotit? A do t'i lejoja frustrimit të pushtonte zemrën time, apo do të vepronja me dashuri?
Është e lehtë të shpallësh besimin tënd kur gjithçka po shkon mirë. Kur luaja në çdo ndeshje dhe tërhiqja vëmendjen e mediave, mund të flisja për Zotin me gëzim. Por prova e një të krishteri të vërtetë është se si e zbulojmë ungjillin në momentet tona më të vështira.
Tani, kur e shikoj atë sezon, jam mirënjohës. Kuptova se, duke qenë në ekipin e të rinjve, mund t'u flisja lojtarëve më të rinj për Zotin. Nëse do të kisha qëndruar në ekipin e parë, do ta kisha humbur atë mundësi. Zoti më hapi një derë që të jem dëshmitar i Tij përmes zhgënjimit tim më të madh.
Sfida:
Çfarë dyerve mund t'i hapë Zoti për ty në mes të një sezoni sfidues?
Si mund të vazhdosh të nderosh dhe të lavdërosh Zotin kur gjërat nuk shkojnë sipas planit?
Lutje:
Zot, edhe kur gjërat nuk shkojnë si dua unë, do të zgjedh të besoj tek Ti. Kur karakteri im të vihet në provë, do të mbështetem në të vërtetën e Fjalës Tënde. Më ndihmo të përballem me çdo sfidë me një zemër plot dashuri dhe mirënjohje. Besoj se po hap dyer në vende të papritura, ndërsa Ti bashkëpunon çdo gjë për të mirën. Në emër të Jezusit, Amen.
← Sytë te Çmimi: Shikimi i Pritshmërisë kundrejt Shikimit të Qëllimit | Të bëhemi lojtarë të Mbretërisë: Të jetojmë me qëllim →